ဘ၀ဆိုတာ အေဖာ္မဲ ့လမ္းၾကမ္းတဲ ့
ေအာ္..နက္နဲတဲ ့အသိတရားနဲ ့
ခက္ခဲတဲ ့အနက္အဓိပၸာယာယ္ေတြ
ေဖာ္ေဆာင္ထားမွေတာ ့
အရာရာတိုင္းအတြက္
အေကာင္းဆံုးဆိုတာတာ အၿပဳသေဘာထက္
လက္ေတြ ့မဆန္တာ ၀မ္းမနည္းပါ။
ႏိုးၾကားမွူနဲ ့ ၾကိဳးစားမူေတြေပ်ာက္ကြယ္လို ့
ရိုးသားမူဆိုတာလည္း
အလစ္သုတ္သမားေတြအတြက္
တိုးပြားမွူၿဖစ္ခဲ ့ရၿပီ ။
တစ္စတစ္စတိုးလာတဲ ့ေလွာင္ရယ္သံေတြလည္း
မာနတရားေတြနဲ ့ၿပိဳင္တုေနမွေတာ ့
မနက္ခင္းေတြလည္းညစ္ညမ္းခဲ ့ရၿပီ...
အဆံုးမဲ ့ခရီးၾကမ္းထဲၿဖတ္သန္းေနမွေတာ ့
မိုးကုတ္္စက္၀ိုင္းအစြန္းေတာ ့
ေရာက္ေကာင္းေရာက္ေအာင္ သြားႏိုင္ပါရဲ ့ ။
" မွ်တမူ" ဆိုတာလည္း
အလင္နဲ ့အေမွာင္ဆန္ ့က်င္ေနသေရြ ့ေတာ ့
ဆိတ္ကြယ္ရာလို ့ထင္မိတယ္..
"စည္းကမ္း" ဆိုတဲ ့အရာအတြက္
ခ်ိဳးေဖာက္သူေတြေစာင္ ့ဆိုင္းေနတုန္းေတာ
ၿမိဳ ့ကအရာထင္မက်န္ခဲ ့ပါ။
နင္လားငါလားမသဲကြဲတဲ ့ေခတ္မွာ
တစ္ဖြဲဖြဲနဲ ့ၿဖစ္ေနတဲ ့
အလဲအကြဲနဲ ့စစ္ပြဲေတြ
ေပါင္မုန္ ့တစ္လံုးနဲ ့ဗံုးတစ္လံုးၾကား
တစ္ရံုးရံုးနဲ ့တန္းစီခဲ ့ၿပန္ၿပီ....
ပထရယ္မယ္လိုဗစ္ရဲ ့ တေယာသံေတြလည္း
စစ္ေအာ္သံေတြၾကား ေတာင္းတမိပါရဲ ့ ။
ေလာကၾကီးမွာလည္း
မေယာင္မလည္ေတြကမ်ားသား..
ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္
အတင္းတုတ္တဲ ့ စရိုက္နဲ ့
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အတြက္
ခိုးထုတ္တဲ ့စရိုက္..
ၾကားဖူးတဲ ံစကားတစ္ခြန္းေပါ ့
" သူေတာင္းစားထမင္း၀တဲ ့ကိစၥေတြ
လူ ့ေလာကာမွာမ်ားလာေနမွေတာ ့
လူ ့ေသြးေလာက္အရသာရွိတာ
ဒီေလာကမွာမရွိဘူးတဲ ့"
ေရဆုန္မွာပဲ
ေမွ်ာခ်င္ေမွ်ာလိုက္ေတာ ့မယ္
အေၿပာင္အလဲဆိုတာ
ဗေလာင္ဗလဲ ဆန္လြန္းလို ့ပါ ။.....အပိုင္း (၂)သို ့..(ak)
No comments:
Post a Comment